فرار مغزها- موضوعی که باید تازه نگه داشته شود

دیروز لینکی در بالاترین آمده بود که از دانشمندان جهان سوم به عنوان حمال آنگلوساکسونها نام برده بود. هر چند که این آقای به اصطلاح دکتر عباسی مترسک وراجی بیش نیست ولی نباید به راحتی از کنار قضیه فرار مغزها در کشورهای جهان سومی چون ایران بگذریم. ممکن است بگویید که این مشکل را همه میدانند و نمیتوان کاری انجام داد ولی باور کنید مشکل آنقدر حاد و فزاینده است که باید آنقدر بنویسیم و بگوییم و مطرح کنیم تا چاره شود.

امروز کشورهای عمدتا غربی با درآمد سرانه 35 تا 50 هزار دلار درسال مقصد بسیاری از متخصصین کشوری مثل ایران با درآمد سرانه 12 هزار دلار در سال شده است. مدیریت صحیح نیروی انسانی و منابع و حکومتهای جدا از دین و خرافات در این کشورها با فراهم کردن حداقل امکانات زندگی برای دانشجویان و متخصصین جهان سومی به تولید علم و تکنولوژی و به طبع آن ثروت مشغولند و با استفاده از سرمایه انسانی و نیروی کار جهان سوم تولید محصول می کنند و با قیمت های کلان به همان کشورهای مبدا مهاجرین می فروشند و از ره آورد این استعمار خود خواسته جهان سومی، سطح زندگی و رفاه عامه جامعه خویش را ارتقا میدهند. تفاوت تفریحات و دلمشغولیهای جوانان و نوجوانان این کشورها با کشورهای جهان سوم و رفاه سالمندان آنان خود بزرگترین گواه این امر است.

البته ناگفته نماند که در این میان، متخصصین مهاجر مقصر نیستند. این مغزها که عموما در قشر متوسط جوامع جهان سومی رشد کرده و آماده بهره برداری می گردند، بعد از سالها تحمل سختی و مشقت از حداقل حق برخورداری از یک زندگی نسبتا مرفه برخوردارند. مقصر اصلی در این میان حکومت و سیاستگذاران عمدتا مذهبی و نظامی این کشورها هستند که این حجم عظیم سرمایه را با جهالت و شهوت قدرت خویش فدا می کنند.

براستی که هر روزی که درمان این معضل در ایران را به تعویق بیاندازیم، چند روز فاصله خود را با کانادا و استرالیا و نروژ و سوئد و آلمان و آمریکا و…بیشتر کرده ایم.